Aja nangisi suruping dina
Mbok menawa wengi nggawa cahya
Amarga urip mung mampir ngaso
Ruh iki mung ngenteni bali mulya
Aku dudu wedi marang pati
Yen kuwi lawang sowan Gusti
Awit suwene ati iki ngenteni
Rindu suci kang ora kendhati
Gusti, yen tresnaku kebak lara
Dadekna lara dadi cahya
Supaya ing pucuking napas
Asma-Mu tetep ana ing dada
Wong liya weruh kubur lan tangis
Nanging aku weruh lawang manis
Awit pati tumrap wong kang rindu
Iku wektu ketemu Sang Maha Asih
Aku mung lebu tanpa daya
Kasilem gemerlaping donya
Nanging saben eluh ing sajadah
Nuntun aku bali marang-Mu Gusti
Yen badan iki wis meneng
Aja kandha aku wis ilang
Mbok menawa aku mung bali
Ning samudraning tresna kang tenang
Nalika lemah nggegem ragaku
Aja mung nangis ngeling aku
Kirim donga ing tengah wengi
Muga tentrem dalan baliku
