Gusti, aku mung titah biasa
Kerep mlaku tanpa arah tresna
Kadang sumunar kadang peteng
Uripku kebak laku sing leweng
Nalika aku nyawang diri
Ora ana sing bisa dibanggai
Salah lan dosa padha ngancani
Nanging isih ngarep welas asih
Aku ora wani ngaku suci
Amalku tipis kaya eri
Nanging ati isih nyenyuwun
Aja nganti katutup pangapunten
Yen swarga katon adoh banget
Lan neraka medeni banget
Aku mung nyandhak siji janji
Rahmat-Mu luwih amba, Ilahi
Saben wengi aku nyepi
Nangis lirih ing sajadah suci
Ora kanggo pamer ibadah
Nanging amarga ati rumangsa salah
Yen wektu bali wis cedhak
Aku mung njaluk siji bekal
Aja nganti aku kesasar
Nalika nyabrang dalan pungkasan
Mugi urip iki ora sia-sia
Sanajan dosa tak tumpuk kabeh
Gusti, yen aku kudu bali
Nampanana aku kanthi welas asih