Alhamdulillah...
Satu curug lagi.
Satu perjalanan lagi.
Satu cerita lagi.
Dan satu lagi kenangan yang suatu hari nanti mungkin akan kami ceritakan kepada anak-anak dan cucu-cucu:
"Dulu, waktu sudah tua, Kakek sama Nenek masih trekking dua jam ke Curug Cidurian lho..."
Mereka mungkin akan menjawab:
"Serius, Kek?"
Saya jawab:
"Serius! Tapi waktu itu Kakek masih kuat..."
Hehehe...